Liever 20 tieners dan een publiek van volwassenen

Ik kreeg een mail met de vraag:

Beste, ianka

Ik ben niet zenuwachtig wanneer ik voor mijn klas van 20 tieners sta les te geven, maar laat me niet spreken voor publiek want ik begeef het van de stress.  Ik begrijp dat niet. Wat doe ik hieraan?

Persoonlijk zou ik meer stress hebben om dagelijks voor zo'n groep van puberende hormonen te staan dan voor 300 volwassenen die weten hoe ze zich moeten gedragen. Dus voor mij ben je al beter gewapend dan je zelf vermoedt!

Laat ons eens kijken naar wat er gebeurt wanneer je voor de klas staat.  Omdat je dit vak al jaren doet ken je je publiek door en door. Elk jaar opnieuw krijg je eenzelfde leeftijdsgroep waarvan je perfect kunt inschatten wat er in hun hoofd zoal kan omgaan, waar ze mee bezig zijn en hoe zich dat uit in woord en gedrag. Omdat de frequentie waarmee je tegen hen spreekt ontzettend hoog ligt (elke dag) leer je hen ook persoonlijk kennen en kan je hen nog beter inschatten. Bovendien ben je volledig doordrongen van wat je voor de klas brengt en hoef je daar niet al je aandacht meer aan te schenken. Je bent met andere woorden in staat om je leerstof over te brengen, terwijl je een groot deel van je aandacht naar je publiek kan laten gaan. Je weet ook dat de reden waarom deze mensen voor je neus zit, dat die niet bij jou ligt maar bij de overheid. Ze zijn verplicht van naar school te komen. Je hebt dus heel wat zekerheden in je rugzak steken die maken dat je je comfortabel voelt voor een klas.

Maar... was dit in het begin ook zo? Denk eens terug aan je stageperiode? Hoe ging het eraan toe toen je voor de eerste keer een lessenpakket verder moest uitwerken, en het dan voor de eerste keer op 1 september overbracht? Voelde je je dan ook zo zeker?

Toch heb je door herhaling, jezelf sterker gemaakt, zekerder van je stuk. Je hebt geleerd hoe je met je publiek moet omgaan.

Laat ons dan nu kijken naar je sprekerscapaciteiten wanneer je voor een ander publiek staat. Stel jezelf dezelfde vragen:

- Ken je je doelgroep net zo goed als je klas?
- Zie je deze mensen ook zo vaak als je klas?
- Is wat je brengt ook zo gekend en eigen gemaakt door het vele oefenen?
- Is de reden waarom deze mensen daar zitten ook eentje die jou veilig stelt van alle verantwoordelijkheid?
- Hoe vaak heb je dit verhaal al gebracht voor een publiek. Evenveel?

Ik ben er zeker van dat je minstens drie antwoorden een nee zullen krijgen. En dat is logisch. Waarom verwacht je dan dat eenzelfde engagement van jou als spreker zal voldoen?

Wanneer de regels van het spel veranderen moet je jezelf opnieuw positioneren. Je arsenaal aan positieve ervaringen moeten overgezet worden naar een nieuwe situatie. Dat overzetten vraagt om aanpassen, tweaken van je kennis.

Laat ons er eentje uitkiezen: je doelgroep of je publiek

Een voorbeeld:

Wanneer je gewend bent je publiek te kennen en je komt in een situatie waarop je er geen zicht op hebt, vraag dan aan de organisatie om een profiel van je bezoekers te bezorgen. Ga aan de slag met dat profiel  en creëer een persona. Geef je persona een echte naam en beeld je tijdens je presentatie in dat je tegen die persoon aan het spreken bent.