Handjes in de lucht!

Mijn arm doet er inderdaad nog zeer van... 
 

Je publiek betrekken bij je verhaal of...

Als je presentaties geeft dan weet je dat je je publiek moet betrekken bij wat je aan het vertellen bent. Dat je contact moet zoeken en dat op verschillende manieren.

Over eentje daarvan wil ik het vandaag hebben. Ik denk dat Tony Robbins deze heeft uitgevonden of er in ieder geval geschiedenis mee heeft gemaakt. Wanneer hij het doet klinkt het als de klok in de kerktoren maar dan vlak naast je. 

"RAISE YOUR HAND AND SAY AY!"

Het is een vaak gebruikt truukje om je publiek actief te houden en voor jezelf handig om te zien of iedereen nog mee is.

 

Of je publiek irriteren?

Ik zag onlangs een internationaal trainer/spreker aan het werk in Nederland. Een man die zijn strepen en kapitalen heeft verdiend. Het ‘ 7-figure income’ type weet je wel.. (steek je hand omhoog als je begrijpt wat ik bedoel :)
Om de paar minuten stelde hij een vraag waarbij het publiek werd geacht de hand in de lucht te steken:

"DO YOU UNDERSTAND WHAT I MEAN? SAY AY!"

"DOES THAT MAKE SENSE? SAY AY!"

"RAISE YOUT HAND AND SAY AY!"

Hij vroeg het zo vaak en zo snel na elkaar dat we moesten kiezen tussen notities maken en handjes in de lucht steken. Sommigen (waaronder ik ) kozen voor de notities..

Na verloop van tijd kloeg hij dat we zo weinig reageerden en dat hij dat lastig vond omdat hij graag weet of we nog goed mee zijn in al die ‘value’ die hij ons zomaar cadeau aan het geven was.  We kregen dus naar onze voeten omdat we onze handen niet elke 5 minuten opstaken. Ik viel bijna van mijn stoel toen ik het hoorde.

Vragen aan je publiek de hand op te steken als antwoord op een vraag heeft als doel informatie en betrokkenheid te genereren. Je mag het alleen niet als een erkenning van je eigen prestatie zien.  Je publiek kan best geïnteresseerd zijn maar het toch niet tonen.

Veel hangt af van de cultuur van de bevolking in die stad/land. Je moet er altijd respect voor hebben en je niet van de wijs laten brengen.

Willen mensen hun hand niet opsteken, gebruik dan een andere manier om te connecteren. Of ga voor het respecteren van het feit dat ze zich best wel ok voelen zonder dat je je daarin uitslooft. Niets zo vervelend dan iemand die te graag contact met je heeft.

Let op de frequentie waarin je je publiek bij je verhaal betrekt: het verhogen kan zowel de energie optrekken als plat slaan. Leer voelen hoe de energie beweegt en laat je publiek ook momenten om te bekomen van al die informatie.

Maar je publiek vermanen omdat ze naar jouw gevoel te weinig reageren vind ik not done. De enige die hiervan last heeft ben jij als spreker. En zolang je publiek zelf geen last heeft van wat er gebeurt moet er niet vermaand worden integendeel zelfs: het is foute boel wanneer je jezelf boven je publiek stelt.

 

I don’t believe in elitism. I don’t think the audience is this dumb person lower than me.
I am the audience.
— Quentin Tarantino